Nanoszenie korekty

Tę czynność wykonuje skład, kiedy plik z publikacją wróci z korekty. W korekcie zaznacza się na pliku .pdf błędy i sposób ich poprawy oraz dopisuje się różne komentarze, korekta wskazuje też błędy składu. Na podstawie tych adnotacji skład poprawia tekst w swoim programie łamiącym. Robi to po kolei, strona po stronie, zgodnie z oznaczeniami korekty.

Kiedy uwzględni wszystkie uwagi i poprawi całość, to znów sporządza plik .pdf i wysyła do wydawcy, a ten drugi raz do korekty. Czynność jest dwukrotna, czyli po pierwszej i po drugiej korekcie wydawniczej.

Jeśli korekta wykazywała dużo błędów albo jeśli autor lub wydawca w swojej korekcie (szczotce) wprowadził dużo zmian w treści lub grafice, to w drugiej korekcie zostaje zwykle sporo jeszcze poprawek. Jeśli będzie taka sytuacja, to plik trafia trzeci raz do korekty, która robi rewizję, a potem plik trafia do trzeciego nanoszenia błędów.

Często powtarzają się tutaj słowa „korekta” i „skład” w różnych znaczeniach. Otóż „skład” to zarówno dział redakcji, część procesu, jak i czynność. To samo z „korektą”: to i dział redakcji, i część procesu wydawniczego, i czynność. Często mówimy: „publikacja jest w redakcji” albo „publikacja jest w korekcie”, albo „publikacja jest w składzie” – i to oznacza równocześnie te trzy rzeczy: czynność, część procesu i dział.

Po zakończeniu poprawiania przez wszystkich zainteresowanych publikację przygotowuje się dla drukarni.