Mi czy mnie

„Ja” w odmianie ma dwie formy: „mi” oraz „mnie”. Nie można ich jednak stosować zamiennie. W czym tkwi różnica?

Otóż „mnie”jest akcentowane, a „mi” – nie, dlatego pozbawione akcentu „mi” nie może pojawiać się w tym miejscu zdania, w którym pada akcent logiczny, czyli na początku i na końcu. Jego miejsce jest więc w środku. Zatem:
„Mi się to podoba” – jest zdaniem błędnym.
Mnie się to podoba” – jest zdaniem poprawnym.

Ale uwaga! Można użyć krótkiego „mi” na początku zdania podrzędnego, po spójniku, który je wprowadza, np.:
„Robię, co mi każą”.

Jest sposób na określenie, która z dwóch form zaimka jest poprawna. Wystarczy posłużyć się analogią – „ty” w celowniku także ma dwie formy: „tobie” i „ci”. Każdy zauważy nieprzyjemny zgrzyt w zdaniu „Zrobiłam tobie kanapkę” albo „Tylko na ci mi zależy”.

Tam, gdzie można użyć „tobie”, tam będzie pasowało także „mnie”, a tam, gdzie „ci”, tam i „mi”:
Tobie się to podoba (a nie: Ci się to podoba)
Mnie się to podoba (a nie: Mi się to podoba)
Nie chce mi się (a nie: Mi się nie chce)

Do zapamiętania: „misie” nie mogą siedzieć na początku zdania!

Anna Zaborowska

Profesjonalnie zajmujemy się redakcją i korektą tekstów. Skorzystaj z fachowej pomocy! 
Porozmawiaj z redaktorem online
skontaktuj się z nami redakcja@bezbledu.pl
zatelefonuj  67 215 37 67.

Ten serwis używa cookies. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.